AfA امروز · بخش ۳

حقوق زنان

زنانی با چادری آبی پشت سر هم در راهی پیش روی یک تپه ایستاده‌اند
عکس: Faruk Tokluoğlu / Pexels
در این صفحه
  1. نمای ظاهری لفظی و دگرگونی نهادی
  2. «قانون امر به معروف» و نهادینه‌سازی آپارتاید جنسیتی
  3. محدودسازی بنیادین رفت‌وآمد و کارهای روزمره
  4. فرمان ازدواج سال ۲۰۲۱ و عملکرد واقعی حقوقی
  5. تحولات و سخت‌گیری‌های تازه (بستر کنونی ۲۰۲۵/۲۰۲۶)
  6. منابع

تغییرات از سال ۲۰۲۱ به این سو

نمای ظاهری لفظی و دگرگونی نهادی

  • برابری در حد حرف: اندکی پس از به دست گرفتن قدرت در اگست ۲۰۲۱، ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، برابری رسمی مرد و زن را اعلام کرد، اما هم‌زمان قید گذاشت که حقوق زنان تنها در چارچوب نظام حقوقی اسلامی تطبیق خواهد شد (bpb ۲۰۲۴).
  • محو نهادی: بی‌درنگ پس از آن، وزارت امور زنان منحل شد. جای آن را وزارت بدنام دعوت و ارشاد و امر به معروف و نهی از منکر (به‌طور خلاصه: وزارت امر به معروف) گرفت که در نخستین دورهٔ حاکمیت (۱۹۹۶–۲۰۰۱) مسئول شلاق‌زدن‌ها و سنگسارهای علنی بود (BAMF ۲۰۲۴b).
  • ناامنی حقوقی نظام‌مند: محدودیت‌ها به‌گونهٔ خودسرانه از طریق سخنرانی‌ها، رسانه‌های اجتماعی و برنامه‌های خبری اعمال می‌شوند. اصطلاحات مبهم حقوقی مانند «نقض شریعت» آگاهانه تعریف‌نشده باقی می‌مانند تا تفسیری پیش‌بینی‌ناپذیر و سرکوبگرانه ممکن گردد (BAMF ۲۰۲۴b).

«قانون امر به معروف» و نهادینه‌سازی آپارتاید جنسیتی

«قانون امر به معروف» که در ۳۱ جولای ۲۰۲۴ منتشر شد و تا امروز اجرا می‌شود، کنترل اجتماعی بی‌رخنه‌ای بر زنان برقرار کرد (Tagesschau ۲۰۲۴):

  • پوشش کامل: الزام سخت‌گیرانه به پوشاندن کامل بدن و چهره وجود دارد. لباس به هیچ وجه نباید نازک، کوتاه یا تنگ باشد. الزام پوشش حتی در برابر زنان غیرمسلمان نیز صدق می‌کند.
  • ممنوعیت صوتی: صدای زن در انظار عمومی عورت (ناحیهٔ خصوصی) شمرده می‌شود و ممنوع شده است؛ آواز خواندن، تلاوت یا بلند سخن گفتن در انظار عمومی ممنوع است (DW ۲۰۲۴).
  • منع تماس: ممنوعیت مطلق تماس و نگاه میان مردان و زنان نامحرم وجود دارد.
  • حبس خانگی: ترک خانه تنها به دلایل ناگزیر، در سکوت و همراه با یک محرم (سرپرست مرد) مجاز است.

محدودسازی بنیادین رفت‌وآمد و کارهای روزمره

  • الزام محرم و محدودیت‌های سفر: از دسامبر ۲۰۲۱ به این سو رانندگان از سوار کردن زنان بی‌حجاب منع شده‌اند. افزون بر این، زنان از پیمودن مسافه‌های بیش از ۷۲ کیلومتر بدون محرم منع شدند (BAMF ۲۰۲۴b). از اپریل ۲۰۲۲ پرواز بدون همراه مرد ممنوع است و در پی آن، در می ۲۰۲۲ دستور رسمی صادر شد که زنان در صورت امکان اصلاً از خانه بیرون نروند (BAMF ۲۰۲۴b).
  • از دست دادن حقوق مدنی: در ۵ می ۲۰۲۲ صدور جواز رانندگی برای زنان برای همیشه ممنوع شد (BAMF ۲۰۲۴b).
  • ممنوعیت فضای عمومی: پس از ممنوعیت ورزش در سپتمبر ۲۰۲۱، در نومبر ۲۰۲۲ زنان به‌طور کامل از ورزشگاه‌ها، پارک‌های تفریحی و حمام‌های عمومی کنار گذاشته شدند (Wikipedia ۲۰۲۲). نمایش تصاویر زنان در انظار عمومی مجازات دارد.
  • مجازات‌ها: زنانی که این قواعد را نادیده بگیرند، به‌گونهٔ خودسرانه متوقف، تهدید، زندانی یا شکنجه می‌شوند (BAMF ۲۰۲۴b).

فرمان ازدواج سال ۲۰۲۱ و عملکرد واقعی حقوقی

فرمان رسمی ۳ دسامبر ۲۰۲۱ به ظاهر حقوق حمایتی را در زمینهٔ ازدواج برای زنان تضمین می‌کرد (منع ازدواج اجباری، منع ازدواج افراد نابالغ، حق میراث برای بیوه‌ها و رفتار برابر در چندهمسری). اما این مقررات در اصل برای آرام ساختن جامعهٔ بین‌المللی بود، حقوق بنیادین آموزش یا کار را کنار می‌گذاشت و در عمل هرگز تطبیق نشد (BAMF ۲۰۲۴b).

تحولات و سخت‌گیری‌های تازه (بستر کنونی ۲۰۲۵/۲۰۲۶)

  • تشدید بحران آموزش و صحت: رژیم تا امروز ممنوعیت آموزش متوسطه و عالی برای زنان را که از سوی سازمان ملل متحد محکوم شده است، با سرسختی پابرجا نگه داشته است (HRW ۲۰۲۵). به تازگی تحصیل در رشته‌های طب و قابلگی نیز برای زنان ممنوع شده است، که خدمات صحی زنان را به فروپاشی می‌کشاند، زیرا بیماران زن تنها از سوی زنان تداوی شده می‌توانند (UN Women ۲۰۲۶).
  • سلب کامل اختیار حقوقی در ازدواج‌های اجباری: تحلیل‌های تازهٔ حقوقی از قانون‌گذاری بالفعل، افزایش تکان‌دهندهٔ ازدواج‌های اجباری و ازدواج کودکان را مستند می‌سازند (Amnesty ۲۰۲۶). بر اساس سازوکارهای حقوقی پدرسالارانهٔ تحمیل‌شده، صرف «سکوت» یک دختر نابالغ پس از بلوغ به‌منزلهٔ رضایت خودکار به ازدواج شمرده می‌شود. پدران قدرت مطلق ترتیب دادن ازدواج را به دست آوردند، در حالی که دسترسی زنان به محاکم کاملاً بسته است (Amnesty ۲۰۲۶).
  • عادی‌سازی آپارتاید جنسیتی: طالبان تا سال ۲۰۲۶ بیش از ۱۶۶ فرمان صادر کرده‌اند که به‌گونهٔ هدفمند حقوق زنان را محدود می‌سازد (GIWPS ۲۰۲۶). تازه‌ترین داده‌ها نشان می‌دهند که اکنون هر دومین زن افغان حداکثر دو بار در ماه از خانه بیرون می‌رود و بیش از ۷۰ درصد زنان بدون محرم در بیرون از خانه احساس خطر جدی جانی می‌کنند (UN Women ۲۰۲۶).

منابع

  • Amnesty (2026): Zwangsverheiratung in Afghanistan: Taliban-Gesetz festigt patriarchale Strukturen. Amnesty International Deutschland.
  • BAMF (2024b): Länderreport Afghanistan: Die Situation der Frauen unter den Taliban. Bundesamt für Migration und Flüchtlinge.
  • BAMF (2026): Briefing Notes KW 29/2026: Afghanistan – Durchsetzung von Tugendgesetz. Bundesamt für Migration und Flüchtlinge. bamf.de
  • bpb (2024): Konfliktporträt Afghanistan. Bundeszentrale für politische Bildung.
  • DW (2024): Taliban erlassen „Tugend“-Gesetz in Afghanistan. Deutsche Welle.
  • GIWPS (2026): Five Years of Taliban Rule: The Normalization of Gender Apartheid. Georgetown Institute for Women, Peace and Security.
  • HRW (2025): Afghanistan: Unerbittliche Unterdrückung nach vier Jahren Taliban-Herrschaft. Human Rights Watch.
  • OHCHR (2025): Study on the so-called “Law on the Promotion of Virtue and the Prevention of Vice”. Report of the Special Rapporteur on the situation of human rights in Afghanistan, Richard Bennett, A/HRC/58/74. UN Digital Library
  • Tagesschau (2024): Neues „Tugend“-Gesetz: Taliban führen strenges Regelwerk ein. ARD-Tagesschau.
  • UN (2026): Afghanistan: UN experts warn against normalisation of Taliban rule. OHCHR press release. ohchr.org
  • UN Women (2026): Five years after the Taliban takeover: the normalization of the exclusion of women and girls. United Nations Entity for Gender Equality and the Empowerment of Women.
  • Wikipedia (2022): Treatment of women by the Taliban. English Wikipedia, retrieved 2026-10-20. en.wikipedia.org